نمايش هاي مستر بين رو ديدين؟ من از اون برنامه که واسه خودش تولد مي گيره خيلي خوشم مياد. مي ره کارت پستال فروشي يه کارت زيبا مي خره. اون رو به آدرس خودش پست مي کنه . بعد ميره خونه منتظر مي شينه و درست زماني که پست چي، نامه رو مياره، خيلي ذوق ميکنه. با سرعت اون رو باز ميکنه و کارت پستال رو  کنار کارت هاي سال گذشته ميگذاره. موضوع جالب اينه که تموم کارت ها يک شکل هستن يعني در طول اين سال ها نظر و عقيده اش تغيير پيدا نکرده و هميشه يه منظره خاص رو مي خره. يعني يه آرزويي که شايد خيلي دوست داره بهش برسه و اين کار رو از طريق خريد کارت انجام ميده.

 و ما به اين کار ها خيلي مي خنديم و لذت مي بريم. خوب به نظر شما علت اين که ما به اين کار ها مي خنديم چيه؟

اين برنامه ها کارهاي خوب يا بد رو به صورت اغراق آميزي به تصوير مي کشن و بازيگر خودش رو به ناداني مي زنه تا باعث خنده بشه. در صورتي که در پشت اين خنده يه فهم بزرگ وجود داره .

ببينيد تو زندگي ما آدم ها، اهميت و توجه به خود در مرحله پاييني قرار داره و اون رو يه نوع خود خواهي مي دونيم و براي خود وجوديمون ازرش قائل نيستيم. بعد توقع داريم که ديگران براي ما ارزش قائل بشن و ما رو مورد توجه قرار بدن .

در صورتي که اين يه قانونه، که اگه خودتون واسه خودتون ارزش قائل نشين، ديگران نيز اين کار رو نمي کنن .

يه دوستي تو وبلاگش روز تولدش رو به خودش تبريک گفته بود. من خيلي لذت بردم.گفتم کاشکي همه مي فهميدن اين کار يعني چي؟

 به خودتون توجه کنيد براي متولد شدنتون تو اين دنيا براي بودنتون و نفس کشيدنتون جشن بگيريد. چون بعد از شما هستي هم براي شما جشن مي گيره و به خاطر بودنتون شادي مي کنه. به خودتون اهميت بدين وجود شما ارزش بالايي داره.

 چون خالق بزرگي دارين به خاطر اون بزرگي به خودتون افتخار کنيد.