دوچرخه بازي - بازي بزرگان

دوچرخه بازي

" تا وقتي حرکت مي کنيم زمين نمي افتيم "

اين جمله رو از زبون پدري شنيدم که پشت زين دوچرخه دخترش رو نگه داشته بود و دخترک هم محکم دسته هاي دوچرخه رو تو دست هاش گرفته بود و پاهاش رو به پدال فشار مي داد و به جلو نگاه مي کرد. پدرش هم به دنبال او مي دويد و مراقبش بود و هر از چند گاهي زين رو رها مي کرد و لبخند رضايت بخشي مي زد و مي گفت: تا وقتي حرکت مي کني زمين نمي افتي ....شايد اين جمله کاملي نبود،ولي براي اون دختر بچه، بهترين جمله براي ياد گيري و دلگرمي بود. شايد بهتر بود اينطوري مي گفت اگه زمين هم بخوري اتفاق خاصي نمي افته مي توني بلند بشي و به راهت ادامه بدي. اين تعادله که حرف اول رو مي زنه.

دوچرخه سواري عين زندگي آدم هاست . تا وقتي تعادلت رو تو زندگي حفظ کني، به زمين نمي افتي .

تا وقتي که حرکت مي کني و با وجود خستگي و موانع و مشکلات به پا زدن ادامه مي دي، به زمين نمي افتي. حرکت آدم ها تو زندگي براي موندن تو مسير مانند دوچرخه سواري نياز به تمرکز، تعادل و توکل داره .

حرکت کردن خيلي مسائل دنبال خودش داره، مي تونه باعث شعف و سر زندگي بشه پس آدم هايي که حرکت ميکنند افسرده و مايوس نميشن.با حرکت کلي چيز ياد ميگيري چون با محيط هاي جديد و مسائل جديد آشنا ميشي و کلي تجربه کسب مي کني.هيچوقت براي جواب اين سوال نمي موني که چرا داري زندگي مي کني چون يه مقصدي براي رسيدن داري و يه هدفي که تو رو به حرکت کردن وا مي داره .حرکت کردن با خودش تغيير مکان و زمان داره. پس هر لحظه در حال نو شدن هستي و هر روزت با ديروز فرق مي کنه و اين يعني خود زندگي .

نوشته شده در يکشنبه 5/12/1386ساعت 9:54 عصر توسط سر دلبران
نظرات ديگران()

ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ

[16/2/1387- 8:29 ع] آتيش بازي
[23/12/1386- 8:55 ص] ما بازي را متوقف نمي کنيم
[آرشيو شده ها]

نام:
ايميل: